رفع مشکل باز نشدن سایت‌ ها در ویندوز؛ وقتی IP درست است اما DNS اشتباه مانده

پرونده ۰۶ مدیر شبکه Windows · DNS

رفع مشکل باز نشدن سایت‌ها در ویندوز؛ وقتی IP درست است اما DNS اشتباه مانده

وای‌فای وصل است، کامپیوتر IP معتبر گرفته و دستگاه کناری هم بدون مشکل سایت‌ها را باز می‌کند؛ اما مرورگر شما همچنان خطا می‌دهد. حتی مشکل آدرس 169.254 را هم برطرف کرده‌اید. پس چرا هنوز نمی‌توانید وارد سایت‌ها شوید؟

برای رفع مشکل باز نشدن سایت‌ها در ویندوز، همیشه لازم نیست مودم را ریست کنید یا چند دستور تعمیر شبکه را پشت سر هم اجرا کنید. گاهی فقط یک تنظیم از تمرین قبلی باقی مانده است: کامپیوتر آدرس IP را خودکار دریافت می‌کند، اما همچنان درخواست‌های DNS را به سروری می‌فرستد که دیگر در دسترس نیست.

در پرونده ششم مدیر شبکه، همین حالت را بررسی می‌کنیم. با مقایسه دو لپ‌تاپ، دیدن تنظیمات کارت شبکه و یک آزمایش ساده DNS، علت را پیدا می‌کنیم و نتیجه اصلاح را هم می‌سنجیم.

درباره این آموزش: سناریو برای یک دفتر کوچک بدون دامین طراحی شده است. نام‌ها، آدرس‌های داخلی و خروجی‌های کوتاه‌شده، نمونه آموزشی هستند. آدرس‌های مثال را روی شبکه خودتان کپی نکنید. مراحل برای ویندوز ۱۰ و ۱۱ نوشته شده‌اند؛ عنوان بعضی گزینه‌ها ممکن است با زبان و نسخه ویندوز کمی تفاوت داشته باشد.

پاسخ کوتاه: چرا با وجود IP معتبر، سایت‌ها باز نمی‌شوند؟

گرفتن IP معتبر فقط بخشی از تنظیمات لازم برای ارتباط شبکه است. سیستم برای پیدا کردن آدرس بسیاری از سایت‌ها، به پاسخ DNS هم نیاز دارد.

اگر روی کارت شبکه یک DNS اشتباه یا دسترس‌ناپذیر تنظیم شده باشد، ممکن است سیستم به شبکه متصل باشد، اما تبدیل نام سایت به آدرس انجام نشود. مایکروسافت نیز اشاره‌کردن کلاینت به DNS نادرست یا دسترس‌ناپذیر را یکی از سناریوهای عیب‌یابی DNS در ویندوز معرفی می‌کند.

بااین‌حال، هر خطای بازشدن سایت، مشکل DNS نیست. پراکسی، VPN، اختلال خود سایت، تنظیمات مرورگر یا مسیر اینترنت هم می‌توانند نقش داشته باشند.

در این پرونده، به‌جای تغییر تصادفی تنظیمات، شواهد را جمع می‌کنیم تا مشخص شود DNS واقعاً در مشکل دخیل است یا نه.

داستان پرونده ۰۶: لپ‌تاپی که هنوز دنبال سرور دیروز می‌گردد

در دفتر آموزشی «سپیدار»، دو لپ‌تاپ برای کارهای روزمره استفاده می‌شوند:

• لپ‌تاپ پذیرش با نام SEPIDAR-01
• لپ‌تاپ آموزش با نام SEPIDAR-02

هر دو به وای‌فای Sepidar-Office متصل‌اند. این دفتر دامین ندارد و مودم‌روتر اصلی، تنظیمات شبکه را از طریق DHCP در اختیار دستگاه‌ها می‌گذارد.

در طراحی این مثال، آدرس مودم‌روتر 192.168.40.1 است. همین دستگاه، سرویس پاسخ‌گویی یا واسطه DNS شبکه را هم ارائه می‌کند.

روز قبل، مسئول آموزش روی لپ‌تاپ دوم یک تمرین DNS انجام داده است. در آن تمرین، DNS کارت وای‌فای را دستی روی آدرس زیر گذاشته بود:

192.168.40.250

این آدرس متعلق به سرور آزمایشگاهی همان تمرین بود. اکنون سرور خاموش شده و دیگر در این آدرس، سرویس DNS پاسخ‌گو وجود ندارد.

صبح روز بعد، لپ‌تاپ پذیرش سایت‌ها را باز می‌کند، اما لپ‌تاپ آموزش نه.

کاربر می‌گوید:

«IP روی خودکاره، به وای‌فای درست هم وصلم. پس چرا این یکی سایت‌ها رو باز نمی‌کنه؟»

نکته پنهان داستان اینجاست: دریافت خودکار IP فعال است، اما DNS همچنان دستی مانده است.

اگر پرونده پنجم را خوانده باشید، این آموزش یک مرحله جلوتر می‌رود. آنجا دریافت IP معتبر را بررسی می‌کردیم؛ اینجا IP معتبر داریم و سراغ بخش دیگری از تنظیمات می‌رویم.

قدم اول: محدوده مشکل را مشخص کن

قبل از بازکردن تنظیمات، سه سؤال ساده بپرسید:

1. فقط یک سایت باز نمی‌شود یا چند سایت متفاوت؟
2. دستگاه دیگری در همان شبکه و همان زمان، آن سایت‌ها را باز می‌کند؟
3. لپ‌تاپ مشکل‌دار واقعاً به همان شبکه متصل است؟

در سناریوی ما، نتیجه چنین است:

این مقایسه، خرابی کامل اینترنت دفتر را کمتر محتمل می‌کند؛ اما هنوز علت دقیق را ثابت نکرده‌ایم.

اگر فقط یک سایت باز نمی‌شود، ابتدا وضعیت همان سایت را جدا بررسی کنید. اگر همه دستگاه‌ها مشکل دارند، تغییر تنظیمات فقط یک لپ‌تاپ احتمالاً نقطه شروع مناسبی نیست.

در این پرونده، مشکل روی یک دستگاه است و چند سایت را درگیر کرده است.

قدم دوم: تنظیمات کارت شبکه فعال را ببین

در منوی Start عبارت cmd را جست‌وجو و Command Prompt را باز کنید. برای مشاهده تنظیمات، بنویسید:

ipconfig /all

این دستور جزئیات پیکربندی کارت‌های شبکه را نمایش می‌دهد. وجود چند بخش در خروجی طبیعی است؛ کارت وای‌فای، کارت Ethernet و کارت‌های مجازی ممکن است هم‌زمان دیده شوند.

ما در این مثال از Wi-Fi استفاده می‌کنیم؛ بنابراین همان بخش را بررسی می‌کنیم.

خروجی کوتاه‌شده آموزشی لپ‌تاپ مشکل‌دار:

Wireless LAN adapter Wi-Fi:

   DHCP Enabled . . . . . . . . . : Yes
   IPv4 Address . . . . . . . . . : 192.168.40.37
   Subnet Mask . . . . . . . . . : 255.255.255.0
   Default Gateway . . . . . . . : 192.168.40.1
   DHCP Server . . . . . . . . . : 192.168.40.1
   DNS Servers . . . . . . . . . : 192.168.40.250

این خروجی را خط‌به‌خط معنا کنیم:

• دستگاه برای دریافت IP از DHCP تنظیم شده است.
• آدرس IPv4 با محدوده تعریف‌شده برای این دفتر سازگار است.
• Default Gateway وجود دارد.
• در قسمت DNS Servers، آدرس سرور آزمایشگاهی دیده می‌شود.

عبارت DHCP Enabled: Yes به‌تنهایی ثابت نمی‌کند DNS هم خودکار است. وضعیت دریافت IP و تنظیم DNS را باید جداگانه بررسی کنیم.

قدم سوم: با دستگاه سالم مقایسه کن، نه اینکه تنظیماتش را کپی کنی

همین دستور را روی لپ‌تاپ پذیرش اجرا می‌کنیم و اطلاعات مرتبط را کنار هم می‌گذاریم:

دو دستگاه IP متفاوت دارند و تنظیمات اصلی‌شان با شبکه دفتر هماهنگ است. تفاوت قابل‌توجه، آدرس DNS است.

هنوز نباید صرفاً از روی متفاوت‌بودن DNS حکم بدهیم. در بعضی شبکه‌ها استفاده از DNSهای متفاوت عمدی است. اما در دفتر این مثال، می‌دانیم تنظیم عادی دستگاه‌ها دریافت DNS از DHCP است و آدرس .250 فقط برای تمرین دیروز استفاده شده بود.

پس فرض ما مشخص‌تر می‌شود:

لپ‌تاپ آموزش هنوز درخواست‌های DNS را به سرور آزمایشگاهی خاموش‌شده می‌فرستد.

قدم چهارم: پاسخ DNS را با nslookup بررسی کن

برای پرسیدن آدرس یک نام از DNS، از ابزار nslookup استفاده می‌کنیم.

در Command Prompt بنویسید:

nslookup example.com

در این آزمایش، example.com فقط یک نام عمومی برای بررسی پاسخ DNS است؛ هدف ما بازکردن سرویس خاصی در دفتر نیست.

در سناریوی طراحی‌شده، خروجی می‌تواند شامل این عبارت‌ها باشد:

Server:  UnKnown
Address:  192.168.40.250

DNS request timed out.

این خروجی کوتاه‌شده است و شکل دقیق آن می‌تواند متفاوت باشد.

مهم‌ترین مشاهده، پاسخ‌نگرفتن پرس‌وجو از DNS مورد استفاده است. عبارت Server: UnKnown به‌تنهایی معیار خراب‌بودن DNS نیست؛ ممکن است فقط نام معکوس آن آدرس پیدا نشده باشد.

برای جداکردن این دو موضوع، به نتیجه پرس‌وجو نگاه کنید: آیا برای نام درخواستی پاسخ دریافت شد یا درخواست با خطا و timeout تمام شد؟

همان نام را از DNS شناخته‌شده شبکه بپرس

در دفتر ما، از تنظیم دستگاه سالم و طراحی شبکه می‌دانیم 192.168.40.1 پاسخ‌گوی DNS است. بنابراین برای مقایسه می‌نویسیم:

nslookup example.com 192.168.40.1

آرگومان دوم، سروری را مشخص می‌کند که می‌خواهیم همین پرس‌وجو از آن انجام شود. این دستور به‌خودی‌خود تنظیم DNS کارت شبکه را تغییر نمی‌دهد.

در نتیجه مورد انتظار سناریو:

• پرس‌وجو از DNS باقی‌مانده، پاسخ نمی‌گیرد.
• پرس‌وجوی مستقیم از DNS شناخته‌شده دفتر، آدرس یا پاسخ معتبر برمی‌گرداند.

آدرس‌های برگشتی سایت‌ها ممکن است تغییر کنند. لازم نیست خروجی شما با یک IP ثابت در مقاله برابر باشد.

این مقایسه، همراه با سابقه تمرین و تنظیمات کارت، فرض ما را تقویت می‌کند. موفقیت این دستور هنوز سلامت همه ارتباط‌های اینترنتی یا مرورگر را ثابت نمی‌کند ؛ فقط بخشی از مسیر تشخیص را روشن کرده است.

چرا آدرس مودم همیشه DNS نیست؟

در این مقاله، مودم‌روتر دفتر با آدرس 192.168.40.1 سرویس DNS شبکه را ارائه می‌کند. اما این ویژگی را نباید به تمام شبکه‌ها تعمیم داد.

در یک شبکه دیگر ممکن است:

• Gateway روی روتر باشد و DNS روی سرور جداگانه.
• DHCP چند DNS متفاوت اعلام کند.
• دستگاه عضو دامین باشد و به DNS داخلی سازمان نیاز داشته باشد.

بنابراین آدرس مثال را روی سیستم خودتان وارد نکنید. DNS درست را از طراحی شبکه، مسئول شبکه یا تنظیمات معتبر همان محیط تشخیص دهید.

قدم پنجم: تنظیم DNS باقی‌مانده را اصلاح کن

حالا که شواهد جمع شده‌اند، به تنظیمات کارت وای‌فای می‌رویم.

مسیر زیر در ویندوز ۱۰ و ۱۱ قابل استفاده است:

1. کلیدهای Win + R را بزنید.
2. عبارت زیر را وارد کنید و Enter بزنید:

ncpa.cpl

3. روی کارت فعال Wi-Fi راست‌کلیک کنید.
4. گزینه Properties را باز کنید.
5. گزینه Internet Protocol Version 4 (TCP/IPv4) را انتخاب کنید.
6. روی Properties بزنید.

در این پنجره، دو بخش جدا می‌بینید:

• تنظیم دریافت آدرس IP
• تنظیم دریافت آدرس DNS

در لپ‌تاپ سناریوی ما، بخش اول روی این گزینه است:

Obtain an IP address automatically

اما در بخش DNS، گزینه دستی انتخاب شده و آدرس زیر باقی مانده است:

Preferred DNS server: 192.168.40.250

برای این دفتر بدون دامین، تنظیم مورد انتظار چنین است:

Obtain DNS server address automatically

همین گزینه را انتخاب و پنجره‌ها را با OK تأیید می‌کنیم. ممکن است ویندوز برای تغییر تنظیمات دسترسی مدیر بخواهد.

تنظیم IP را بی‌دلیل تغییر نمی‌دهیم. مشکل شناسایی‌شده در بخش DNS است؛ لازم نیست همه قسمت‌های پنجره را دوباره تنظیم کنیم.

اگر سیستم عضو دامین است، این تغییر را خودسرانه انجام نده

در شبکه سازمانی، DNS داخلی ممکن است برای پیدا کردن سرویس‌ها، سرورها و Domain Controller لازم باشد.

برای چنین دستگاهی، تنظیم درست می‌تواند دریافت DNS سازمان از DHCP یا یک پیکربندی دستی مشخص باشد. انتخاب DNS عمومی یا تغییر بدون بررسی، ممکن است مشکل دیگری ایجاد کند.

این مقاله روی یک دفتر کوچک بدون دامین تمرکز دارد. برای حالت دامین، پرونده رفع مشکل Join نشدن به دامین و بررسی DNS را بخوانید.

قدم ششم: بررسی کن تغییر واقعاً اعمال شده باشد

بعد از ذخیره تنظیمات، دوباره اجرا کنید:

ipconfig /all

در بخش همان کارت Wi-Fi، قسمت DNS Servers را ببینید.

در سناریوی ما انتظار داریم به‌جای .250، DNS اعلام‌شده توسط DHCP دیده شود:

DNS Servers . . . . . . . . . . . : 192.168.40.1

اگر آدرس جدید ظاهر نشده است، ابتدا مطمئن شوید:

• کارت درست را ویرایش کرده‌اید.
• تغییرات را ذخیره کرده‌اید.
• گزینه دریافت خودکار DNS واقعاً انتخاب شده است.

اگر دریافت مجدد تنظیمات DHCP لازم بود، در Command Prompt با دسترسی مدیر می‌توانید برای کارت همین مثال اجرا کنید:

ipconfig /renew "Wi-Fi"

نام کارت را مطابق سیستم خودتان بنویسید. این فرمان ممکن است مدت کوتاهی برای پاسخ DHCP منتظر بماند.

اگر پس از اصلاح، آدرس قبلی دوباره برمی‌گردد، تغییر مکرر همان پنجره کافی نیست؛ ممکن است نرم‌افزار، VPN یا سیاست مدیریتی تنظیم را اعمال کند. در آن وضعیت باید منشأ تنظیم بررسی شود.

آیا باید کش DNS را هم پاک کنیم؟

اصلاح آدرس DNS و پاک‌کردن کش DNS، دو کار متفاوت‌اند.

اولی مشخص می‌کند درخواست‌ها به کدام DNS بروند. دومی پاسخ‌های ذخیره‌شده در کش حل نام ویندوز را پاک می‌کند.

اگر پس از اصلاح تنظیم، آثار خطای قبلی باقی مانده باشد، می‌توانید در Command Prompt با دسترسی مدیر اجرا کنید:

ipconfig /flushdns

طبق مستندات مایکروسافت، این فرمان کش DNS کلاینت را پاک می‌کند و از جمله برای کنارگذاشتن پاسخ‌های منفی ذخیره‌شده کاربرد دارد.

اما اجرای آن قبل از اصلاح DNS اشتباه، علت اصلی پرونده ما را از بین نمی‌برد. سیستم دوباره برای پرس‌وجوی بعدی سراغ همان آدرس اشتباه می‌رود.

نکته مهم: ابزار nslookup مستقیماً از DNS پرس‌وجو می‌کند و برای این آزمایش به کش عادی حل نام ویندوز متکی نیست. بنابراین موفقیت آزمایش مستقیم و وضعیت مرورگر را جدا بررسی کنید.

قدم هفتم: نتیجه را با دو آزمایش تأیید کن

حالا دو بررسی انجام می‌دهیم.

آزمایش اول: پرس‌وجوی عادی DNS

این بار بدون نوشتن آدرس سرور اجرا کنید:

nslookup example.com

هدف این است که ببینیم ابزار با DNS پیش‌فرض فعلی سیستم، پاسخ دریافت می‌کند یا نه.

اگر فقط فرمانی که در آن آدرس DNS را دستی نوشته‌ایم موفق باشد، هنوز ثابت نکرده‌ایم تنظیم پیش‌فرض درست شده است.

آزمایش دوم: بازکردن سایت در مرورگر

مرورگر را دوباره امتحان کنید و چند سایت آشنا را باز کنید. بهتر است همان سایت‌هایی را بررسی کنید که ابتدای پرونده روی لپ‌تاپ سالم باز می‌شدند.

در سناریوی ما، بعد از اصلاح DNS:

• آدرس DNS کارت با تنظیم دفتر هماهنگ شده است.
• پرس‌وجوی عادی DNS پاسخ می‌گیرد.
• سایت‌های بررسی‌شده در مرورگر باز می‌شوند.

حالا می‌توانیم بگوییم مشکل مورد بررسی این پرونده برطرف شده است؛ چون علاوه بر تغییر تنظیم، نتیجه موردنیاز کاربر را هم آزمایش کرده‌ایم.

نتیجه پرونده: IP خودکار بود؛ DNS نه

در لپ‌تاپ آموزش، دریافت IP از DHCP درست انجام می‌شد. آدرس سیستم و Gateway با شبکه دفتر هماهنگ بودند.

مشکل از تنظیم باقی‌مانده DNS بود: لپ‌تاپ همچنان دنبال سروری می‌گشت که در تمرین روز قبل استفاده شده و اکنون خاموش بود.

مقایسه با دستگاه سالم، آزمایش DNS و مشاهده تنظیمات IPv4، ما را به علت رساند. با بازگرداندن DNS به روش مورد انتظار همان شبکه، ارتباط اصلاح شد.

درس اصلی پرونده ۰۶: خودکاربودن IP، تضمین نمی‌کند DNS هم خودکار یا درست تنظیم شده باشد.

اگر nslookup جواب داد ولی مرورگر هنوز سایت را باز نکرد چه؟

در این حالت، نباید تمام مشکل را همچنان به DNS نسبت بدهیم.

موفقیت پرس‌وجوی DNS نشان می‌دهد آن نام در آن آزمایش پاسخ گرفته است؛ اما بازکردن صفحه وب، مراحل دیگری هم دارد.

برای ادامه بررسی، وضعیت‌ها را از هم جدا کنید:

هدف این جدول، پیشنهاد تغییر هم‌زمان همه این موارد نیست. ابتدا مشخص کنید کدام مشاهده با سیستم شما مطابقت دارد، سپس همان مسیر را ادامه دهید.

پنج اشتباه رایج هنگام رفع مشکل DNS ویندوز

۱. تغییر DNS بدون تشخیص شبکه

DNS مناسب شبکه خانه الزاماً DNS مناسب شرکت یا دامین نیست. قبل از تغییر، محیط و تنظیم مورد انتظار آن را بشناسید.

۲. کپی‌کردن همه تنظیمات کامپیوتر سالم

مقایسه مفید است؛ کپی کامل تنظیمات می‌تواند IP تکراری بسازد. آدرس IP هر دستگاه باید مطابق طراحی شبکه و بدون تداخل باشد.

۳. نتیجه‌گیری از عبارت Server: UnKnown

این عبارت به‌تنهایی به معنی ناموفق‌بودن پرس‌وجوی DNS نیست. نتیجه درخواست نام را بررسی کنید؛ ممکن است با وجود این عبارت، پاسخ معتبر دریافت شود.

۴. بازکردن IP سایت در مرورگر به‌عنوان آزمون قطعی

بسیاری از سایت‌ها با نام دامنه، HTTPS و میزبانی اشتراکی کار می‌کنند. بازنشدن سایت با IP خام، به‌تنهایی مشکل شبکه یا DNS را ثابت نمی‌کند.

۵. اجرای پشت سر هم دستورهای تعمیر شبکه

در این پرونده، علت در یک تنظیم مشخص بود. ریست شبکه، حذف کارت یا تغییر چند گزینه هم‌زمان می‌توانست تشخیص را سخت‌تر کند.

هر تغییر را به یک فرض مشخص وصل کنید و بعد نتیجه همان تغییر را بسنجید.

ارتباط پرونده ششم با پرونده‌های قبلی

این مجموعه قرار است به شما کمک کند مسئله‌های شبیه به هم را از هم تشخیص دهید:

اگر دستگاه شما آدرس 169.254 گرفته است، پرونده دریافت‌نکردن IP از DHCP نقطه شروع مناسب‌تری است.

اگر دو دستگاه با تنظیمات کپی‌شده اتصال ناپایدار دارند، پرونده رفع مشکل تداخل IP در ویندوز را بخوانید.

اگر مسئله شما Join نشدن به دامین است، پرونده بررسی DNS و پیدا نشدن Domain Controller به آن موضوع می‌پردازد.

چک‌لیست پایان پرونده

• مشخص کرده‌ام مشکل مربوط به یک سایت است یا چند سایت.
• دستگاه سالم را در همان شبکه و همان زمان مقایسه کرده‌ام.
• تنظیمات کارت فعال را بررسی کرده‌ام.
• خودکاربودن IP را با خودکاربودن DNS یکی نگرفته‌ام.
• DNS درست را از وضعیت معتبر شبکه تشخیص داده‌ام.
• پیش از تغییر، از تنظیمات قبلی یادداشت یا تصویر گرفته‌ام.
• فقط تنظیم مرتبط با علت شناسایی‌شده را اصلاح کرده‌ام.
• بعد از تغییر، پرس‌وجوی عادی DNS و بازشدن سایت را آزمایش کرده‌ام.

پرسش‌های متداول

چرا IP معتبر دارم ولی سایت‌ها باز نمی‌شوند؟

IP معتبر فقط یکی از نیازهای ارتباط است. DNS، مسیر اینترنت، پراکسی، VPN یا خود مرورگر هم می‌توانند مشکل داشته باشند. در این پرونده، علت DNS دستی باقی‌مانده از یک تمرین قبلی بود.

آیا DHCP Enabled: Yes یعنی DNS هم خودکار است؟

خیر. ممکن است IP از DHCP دریافت شود، اما DNS روی کارت دستی تنظیم شده باشد. برای تشخیص، تنظیم DNS و خروجی کارت فعال را جدا بررسی کنید.

آیا تغییر DNS به حالت خودکار همیشه بهترین راه است؟

خیر. این انتخاب باید با طراحی شبکه هماهنگ باشد. در سناریوی دفتر بدون دامین ما، دریافت DNS از DHCP روش مورد انتظار بود. در شبکه دیگر ممکن است DNS دستی یا سیاست سازمانی مشخصی لازم باشد.

آیا دستور nslookup تنظیم DNS را تغییر می‌دهد؟

فرمان‌های آزمایشی این مقاله تنظیم DNS کارت را تغییر نمی‌دهند. وقتی آدرس سرور را بعد از نام می‌نویسید، فقط همان پرس‌وجو را از آن سرور انجام می‌دهید.

آیا flushdns به‌تنهایی مشکل DNS اشتباه را حل می‌کند؟

خیر. این دستور کش را پاک می‌کند؛ آدرس DNS تنظیم‌شده روی کارت را اصلاح نمی‌کند. ابتدا علت را برطرف کنید و در صورت نیاز، کش را پاک کنید.

اگر یک DNS عمومی جواب بدهد، یعنی باید همان را روی کارت بگذارم؟

خیر. موفقیت یک آزمایش، مجوز تغییر طراحی شبکه نیست. به‌ویژه در شبکه دامین، استفاده از DNS نامناسب می‌تواند دسترسی به سرویس‌های داخلی را مختل کند.

آیا بعد از اصلاح DNS باید مودم را ریست کنم؟

برای سناریوی این پرونده، خیر. مودم و لپ‌تاپ سالم کار می‌کردند و مشکل در تنظیم یک کلاینت بود. ریست کارخانه‌ای مودم ارتباطی با علت شناسایی‌شده نداشت.

حرف آخر پرونده

گاهی تنظیمات شبکه ظاهراً درست به نظر می‌رسند، چون فقط اولین قسمت آن‌ها را نگاه کرده‌ایم.

در این پرونده، IP درست بود، Gateway وجود داشت و شبکه هم کار می‌کرد. یک آدرس DNS باقی‌مانده از تمرین قبلی، مسیر پیدا کردن نام سایت‌ها را خراب کرده بود.

پیش از اجرای دستور بعدی، بپرس: کدام مشاهده می‌تواند فرض من را تأیید یا رد کند؟ مقایسه دو دستگاه و دو پرس‌وجوی ساده، در این سناریو از تغییرهای متعدد و بی‌هدف مفیدتر بود.

منابع فنی

این مقاله ترجمه این منابع نیست؛ از آن‌ها برای تطبیق رفتار ویندوز و کاربرد دستورها استفاده شده است:

• Microsoft Learn — عیب‌یابی حل نام DNS در ویندوز
• Microsoft Learn — دستور nslookup
• Microsoft Learn — دستور ipconfig
• Microsoft Learn — عیب‌یابی DNS Client

مشاهده همه پرونده‌های عیب‌یابی شبکه ←