Password Policy دامین در ۲۰۲۶؛ برگهی بازبینی سیاست رمز از ویندوز سرور ۲۰۰۸ تا امروز
کتاب الکترونیکیای که سال ۲۰۱۵ اینجا معرفی شد، Password Policy دامین را روی ویندوز سرور ۲۰۰۳ و ۲۰۰۸ توضیح میداد. خیلی از توصیههای آن دوره، مثل «هر ۴۲ روز رمز را عوض کنید» یا «حتماً حرف بزرگ و علامت بگذارید»، امروز دیگر توصیهی متخصصان امنیت نیست. اینجا یک برگهی بازبینی گذاشتهایم: هر تنظیم سیاست رمز دامین، مقدار رایج قدیمی، و چیزی که امروز پیشنهاد میشود، همراه با دلیلش.
چه چیزی عوض شد؟
مرجع اصلی بیشتر سیاستهای رمز، راهنمای NIST SP 800-63B آمریکاست. ویرایش چهارم آن که در ۲۰۲۵ نهایی شد، سه حرف روشن دارد: برای رمزی که تنها عامل ورود است، حداقل ۱۵ کاراکتر؛ قاعدهی ترکیبی اجباری (حرف بزرگ، عدد، علامت) ممنوع؛ و تعویض دورهای اجباری هم ممنوع، مگر وقتی نشانهای از لو رفتن رمز باشد. بهجای همهی اینها، رمز جدید باید با فهرست رمزهای رایج و لورفته مقایسه شود.
برگهی بازبینی: سیاست رمز دامین شما
این تنظیمها در Group Policy دامین، در مسیر Computer Configuration › Windows Settings › Security Settings › Account Policies هستند. هر ردیف را با تنظیم فعلی دامین خودتان مقایسه کنید:
| Minimum password length | قدیم: ۷ یا ۸ کاراکتر. امروز: دستکم ۱۴ و اگر شرایط اجازه میدهد ۱۵ یا بیشتر. طول، بیشترین اثر را روی سختی حدس زدن رمز دارد. |
| Password must meet complexity requirements | قدیم: فعال. امروز: بهتنهایی کافی نیست و کاربر را به رمزهای قابلحدسی مثل Tehran@1405 میکشاند. اگر طول را بالا بردهاید و فهرست رمزهای ممنوع دارید، این قاعده دیگر نقش اصلی را ندارد. |
| Maximum password age | قدیم: ۴۲ روز. امروز: تعویض اجباری دورهای نه؛ تعویض فقط وقتی نشانهای از لو رفتن رمز هست. تعویضهای پشت سر هم کاربر را به الگوهایی مثل افزودن یک عدد به آخر رمز میرساند. |
| Enforce password history | قدیم و امروز: فعال بماند تا کاربر رمز قبلی را دوباره انتخاب نکند. |
| Account lockout threshold | قدیم: گاهی ۳ تلاش، که با هر اشتباه تایپی کاربر را قفل میکرد. امروز: عددی متعادل، مثلاً حدود ۱۰ تلاش با قفل موقت چنددقیقهای؛ کافی برای کند کردن حملهی حدس رمز، بدون اینکه پشتیبانی را غرق کند. |
| Store passwords using reversible encryption | همیشه: غیرفعال. فعال بودنش یعنی رمزها تقریباً بهصورت قابلخواندن ذخیره میشوند. |
حداقل طول بیشتر از ۱۴: در Group Policy قدیمی سقف حداقل طول ۱۴ است. طبق مستندات مایکروسافت، با فعال کردن تنظیم Relax minimum password length limits میشود تا ۱۲۸ کاراکتر رفت؛ به شرطی که همهی کنترلرهای دامین نسخهی جدید ویندوز سرور (نسخهی 2004 به بعد، یعنی ۲۰۲۲ و ۲۰۲۵) باشند. مایکروسافت پیشنهاد میکند اول چند ماه با تنظیم ممیزی (Audit) ببینید کدام نرمافزارها با رمز بلند مشکل دارند، بعد اجباری کنید.
سه چیزی که سیاست رمز بهتنهایی جبران نمیکند
- احراز هویت چندمرحلهای (MFA): برای ورود از راه دور، VPN، ایمیل و همهی حسابهای مدیریتی. رمز لورفته با MFA بهتنهایی کار نمیکند.
- سیاست جدا برای مدیران: با Fine-Grained Password Policy میتوانید برای گروه Domain Admins و حسابهای سرویس طول و قوانین سختگیرانهتری بگذارید، بدون اینکه همهی کاربران را درگیر کنید. ساخت آن از Active Directory Administrative Center ساده است.
- رمز مدیر محلی متفاوت روی هر کامپیوتر: با Windows LAPS، رمز Administrator محلی هر سیستم خودکار، تصادفی و جدا مدیریت میشود؛ تا اگر یک کامپیوتر لو رفت، کلید بقیه نباشد.
برای خود کاربران: یک توصیه که جواب میدهد
بهجای رمز کوتاه و پیچیده، یک عبارت عبور بلند بسازید: چند کلمهی بیربط که فقط برای خودتان معنی دارد. برای هر سرویس رمز جدا بگذارید و حفظ کردنش را به یک برنامهی مدیریت رمز بسپارید. ماجرای اینکه رمزها و اطلاعات بانکی چطور واقعاً لو میروند را در هک حساب بانکی با برنامههای جعلی بخوانید.
قدم بعدی برای مدیر دامین
اگر دامین را تازه راه میاندازید، نصب Active Directory و راهاندازی دامین و مدیریت پروفایل کاربران را ببینید. پیکربندی عملی Group Policy، Fine-Grained Password Policy و امنیت هویت را در دورهی پیکربندی تخصصی ویندوز سرور ۲۰۲۲ (هویت و Active Directory) و نسخهی امروز را در دورهی Windows Server 2025 ببینید.
پرسشهای رایج
اگر تعویض دورهای رمز را بردارم، امنیت کم نمیشود؟
فهرست رمزهای ممنوع را در دامین چطور اعمال کنم؟
تغییر حداقل طول، رمز کاربران فعلی را باطل میکند؟
بلند، منحصربهفرد، همراه با MFA
سیاست رمز امروز سادهتر و مؤثرتر از دورهی ویندوز سرور ۲۰۰۸ است: طول بیشتر، قاعدهی دستوپاگیر کمتر، و MFA برای هر جایی که اهمیت دارد. پیادهسازی عملیاش را در دورهی ویندوز سرور ۲۰۲۵ ببینید.
دیدگاهتان را بنویسید